Deze tweet:

Had op de eerst volgende werkdag deze mail tot gevolg:

Heel erg netjes natuurlijk van Bose om hier zo mee om te gaan. Jammer alleen dat de persoon die de tweets moet beoordelen die gevonden worden in de ‘Bose’ Search, geen The Voice of Holland kijker is én mijn humor niet herkent. (*)

Volgende keer toch maar wat duidelijker proberen te zijn met smiley’s en ‘hahaha’ of zo denk ik!

* ook dit is als grappig bedoeld

Soms zie je een video die je meteen pakt. Ik had dat met deze, tijdens het sporten tuurde ik naar een van de aanwezige schermen… bam!

Dat waren ooit de woorden van Michael Jordan, zoals jullie zullen weten best een sportman die in teamverband wat heeft weten te bereiken.

Aan zijn woorden moest ik denken toen ik afgelopen zondag Feyenoord weer zag winnen. Samen met Ajax als enige nog ongeslagen dit seizoen.

De wereld was te klein toen enkele weken geleden, een groot deel van de selectie van Feyenoord aangaf, geen vertrouwen te hebben in toenmalig trainer Mario Been.
Waar haalden die ‘snotneuzen’, die ‘broekies’, die ‘gozerTs’ die nog niets gepresteerd hebben,  het lef vandaan dit te doen. Echt iedereen viel over Ron Vlaar en zijn mannen heen. Allemaal ego’s die preken voor eigen parochie, was het algemene beeld over de spelers.

Toen al was ik van mening dat het sportief gezien wel eens de ommekeer kon zijn voor Feyenoord. De kracht van een team moet namelijk altijd zijn, dat het collectief méér is dan de som der individuele delen. Dat kan alleen als iedereen binnen het team met hetzelfde bezig is. Blijkbaar was dit niet zo bij Feyenoord en de jonge spelers namen verantwoordelijkheid en spraken dit uit.

Ze zouden er een compliment voor moeten krijgen. Heerlijk, jonge talentvolle sporters die ook nog eens verder denken dan hun neus lang is én een mening hebben. Dat wil je als trainer, daar kun je wat mee!

Ik ben geen fan van Feyenoord of Koeman, maar ik vind het geweldig om te zien hoe hard die ‘snotneuzen’, die ‘broekies’, die ‘gozerTs’ die nog niets gepresteerd hebben nu werken voor elkaar, voor het team. Wat iedereen zag als een misplaatste actie van jeugdige ego’s, blijkt gewoon een ‘teamspirit boost to the max’ te zijn!

De i van winnen  is in ieder geval weer terug in de Kuip, mooi hé!

Kennen jullie Foodzy al? Nee?! Ga maar eens snel kijken dan!

Wat is dat Foodzy dan? Nou, kennen jullie Foursquare? Foursquare is Foodzy voor Non-Food!

Foodzy gaat dus over eten, bewust eten. Bewust gezond of bewust ongezond. En sociaal, je kunt al je eetgewoonten lekker delen met al je Foodzy vrienden!

Vanaf vandaag is Foodzy voor iedereen toegankelijk, ook voor jou dus!

Natuurlijk kondigde het ouderschap zich al even aan. Een maandje of 8 1/2 zelfs (je krijgt 2 weken cadeau namelijk). Maar ondanks dat ben je toch, ineens, uit het niets, papa (en mama)!
18 januari 2011, precies op de uitgerekende datum (doet slechts 4% van de kindjes blijkbaar), om 10.33u was ons “uit het niets” momentje, of beter gezegd, ons wonder moment!

Dat er ongeveer precies 24uur ‘bevallen’ aan vooraf ging. Dat het natuurlijk niet allemaal een ‘feestje’ was (vooral voor mijn lieve vrouw natuurlijk). Dat drukt de pret gelukkig allemaal niet.
Want, geloof het of niet, ook wij hebben net als al die andere nieuwe ouders, de mooiste, liefste, knapste, meest bijzondere baby van allemaal. Gewoon, omdat ‘ie van ons is!

Met Thomas gaat het allemaal super, met Marlies evenzo. Opa’s, oma’s, ooms, tantes, vrienden en vriendinnen; allemaal even trots en blij voor ons.  Alle lieve digitale en analoge kaarten, alle on- en offline groeten en wensen, fantastisch!

Dat er ook nog genoeg moeilijkere momenten zullen zijn, dat weten we best. Ook wij gaan, net als al die andere nieuwe ouders, op zoek naar ritme. Pijn krijgen van gebroken nachten. Zorgen maken als de baby huilt zonder aanwijsbare reden en niet kan vertellen wat er is. Maar voor mij is dat gewoon ook een onderdeel van al het mooie.
We gaan ons best doen de wereld weer een beetje beter te maken, gewoon, door er een extra goed nieuw mensje bij te zetten.

Wij zijn super blij met ons gezinnetje, dat wilde ik gewoon nog even van de daken schreeuwen! (van de daken schreeuwen 2.0 zelfs )

Maar ze bestaan echt! Via Het Zesde Vlak zag ik onderstaand filmpje. Benieuwd of deze held zijn inspiratie haalt uit Batman en consorten of toch uit Kickass?!

Wie wel aan “damage control” deed was Mario Been. Bewust of onbewust, hij zorgde er eigenhandig voor dat de focus van ‘kenners’ en media binnen ‘no time’ op zijn persoon was gericht. De manier waarop hij de gehele tweede helft in de spotlights voor de dug-out bleef staan, hoe hij na de wedstrijd ‘subtiel’ de spelers nog even wees op het meegereisde Rotterdamse publiek maar vooral door meteen zelf het boetekleed aan te trekken.

Natuurlijk, na een afstraffing met 10-0 je spelers vragen of ze je nog lief vinden is niet handig. Althans niet als je als coach op dat moment ook echt op zoek bent naar een antwoord op die vraag. Maar als je met die vraag meteen je spelers een ander onderwerp geeft voor de komende gesprekken met de pers, is het niet zo gek gedacht. Het daarna ook meteen maar zelf in de pers uitspreken hiervan zorgde ervoor dat het niet meer ging over de kwaliteiten en weerbaarheid van de spelers, maar over Mario.

Mario wist namelijk al dat die jongens die net met 10-0 verloren hadden, de week ervoor onverdiend verloren van kampioen Twente. Overigens met een staande ovatie van de fans in Rotterdam. Het waren dezelfde jongens. En het zijn ook de jongens waar Mario nog het hele seizoen mee verder moet. Ze in de luwte zetten, zelfs op de manier waarop hij het deed, was een goed idee!
De prestatiecurve van jonge sporters is nou eenmaal erg grillig soms, deal with it.

Je kunt het overigens ook van de andere kant bekijken en daarmee alles wat Mario Been die dag deed als falen bestempelen, zoals Nico Dijkshoorn doet in zijn column in VI. Ik ben het daar dus duidelijk niet mee eens.